แบตโทรศัพท์ที่เสื่อมไปทุกวัน กำลังเรียกร้องหาไฟมาประทังชีวิต ผมในฐานะที่เป็นเจ้านายมันก็ต้องป้อนน้ำป้อนข้าวกันหน่อย ก็เลยเสียบสายชาร์จเข้ากับคอมครับ ตุดุ๊ง..(เสียงเริ่มชาร์จ) ตือดือดึ่ง..(เสียงเตือน) ตุดุ๊ง.. ตือดือดึ่ง.. ตุดุ๊ง.. ตือดือดึ่ง ตุ. ตือดือดึ่ง.. ไอมือถือเฮงซวยเอ๊ยยยยยยยยยยยย !! รูชาร์จจะหลวมอะไรกันนักกันหนาฟร่ะ ครับ ไอที่บ่นมาข้างบนก็เลยเป็นที่มาของบล็อกตอนนี้นี่เอง นับๆดูแล้วเจ้า Galaxy Cooper เครื่องนี้ก็มีอายุจะสามปีแล้ว เป็นสมาร์ทโฟนแอนดรอยด์เครื่องแรกของผมเลย ตอนหาข้อมูลเพื่อจะซื้อมือถือเครื่องใหม่ ก็มีเจ้ารุ่นนี้นี่แหละที่เข้าตา ซึ่งรุ่นนี้ก็ขายมาสักระยะหนึ่งแล้ว ไปอ่านรีวิวมา เขาบอกว่าข้อเสียคือเมมภายในเครื่องมันน้อยเท่าจิ๋มมดเอง 180MB กับ 4GB ในมือถือปีนี้นี่ต่างกันลิบลับเลย ตอนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไร ก็ซื้อมาใช้ๆ แฮปปี้กันไป ... แต่ที่จริงคิดผิดถนัด ... หลังจากลงแอปโน่นนี่นั่นไปนานๆเข้า(พ้นระยะเห่อแล้ว) มือถือก็เริ่มเตือนว่าเมมน้อยแล้วนะ (ต่ำกว่า 20MB ก็เตือนหล่ะ) sms ก็เข้ามาไม่ได้ ต้องลบแอปที่ไม่จำเป็นออกไป ยังดีที่ตอนนั้นได้รู้จัก app...
คิดถึงวิทยา (Teacher's Diary)
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น